1- TARİH: 1960, SSCB GENEL SEKRETERİ NİKİTA KRUSÇEV
12 Ekim 1960’ta Filipinli delegasyon başkanı Lorenzo Sumulong, “Medeni ve siyasi haklarını özgürce kullanmaktan yoksun bırakılmış ve deyim yerindeyse Sovyetler Birliği tarafından yutulmuş Doğu Avrupa ve başka yerlerdeki halklar” ifadelerini kullandı. Kruşçev, bunu duyduktan sonra, oturumun işleyiş noktasına ettiği itirazın tanınmasının ardından hızla kürsüye geldi. Orada, teatral bir tavırla, sağ kolunu yukarıya doğru hareket ettirerek – fiziksel olarak ona dokunmadan – Sumulong’u bir kenara itti ve Sumulong’u (diğer şeylerin yanı sıra) “pislik, yardakçı, uşak” ve “Amerikan emperyalizminin dalkavuğu” olmakla itham etti ve Meclis Başkanı Frederick Boland’ın (İrlanda) Sumulong’u kurulun işleyişine uygun davranmaya çağırmasını istedi. Boland, Sumulong’u “işleyişe müdahaleye yol açacağı kesin olan kışkırtıcı tartışma girmekten kaçınması” konusunda uyardı, ancak konuşmasına devam etmesine izin verdi ve Kruşçev’i koltuğuna geri gönderdi.
Bazı kaynaklara göre, Kruşçev Sumulong konuşmaya devam ederken protesto etmek için masasına yumruklarını vurdu ve bir noktada ayakkabısını eline alarak masaya vurdu. Bazı kaynaklar farklı bir olay örgüsü bildiriyor: Kruşçev önce masasına ayakkabıyı vurdu, ardından protesto için kürsüye gitti. Sumulong’un konuşması tekrar kesildi. Doğu Bloku üyesi Romanya Dışişleri Bakan Yardımcısı Eduard Mezincescu son derece tedirgindi. Mezincescu, Sumulong’u öfkeli bir şekilde kınadı ve ardından öfkesini Boland’a yöneltti; kışkırtması, hakaret etmesi ve Meclis Başkanını görmezden gelmesi mikrofonunun sonunda kapatılmasına neden oldu. Bu, Doğu Bloku delegasyonlarının hep bir ağızdan sesini yükseltmesine ve yuhalamalarına neden oldu. Kaotik sahne nihayet, sinirden kıpkırmızı bir yüzle Boland’ın aniden toplantının ertelendiğini ilan etmesi ve karar tokmağını sert bir şekilde çarpmasıyla sona erdi ki, bunun sonucunda tokmak kırıldı ve başı havaya uçtu. Ayakkabı vurma olayını gözlemleyen İngiltere Başbakanı Harold Macmillan’ın “Bunun bir çevirisini alabilir miyiz lütfen?” diye espri yaptığı söyleniyor.
2- YIL 1974, FİLİSTİN LİDERİ YASER ARAFAT
Arafat, 1974’te BM Genel Kurulu’nun yapıldığı salona belinde tabancasıyla girdi. “Ben bir isyankârım ve benim davam şu tek kelimede yatıyor? O da özgürlük” diyordu Genel Kurul’a hitap ederken. O sırada dışarda birleşmiş milletler binasının önünde toplanan Yahudi örgütlerinin protestolarından gelen sesler salona kadar ulaşıyordu. Arafat, “Evine dön” diye yükselen sloganlara “ben de zaten evime dönmek ısıtıyorum. Bırakın da Filistin’e döneyim” diyerek yanıt verdi.
Yaser Arafat sözlerini “Size yalvarıyorum, elimdeki zeytin dalının düşmesine izin vermeyin” diyerek tamamladı.
3- YIL 1960, KÜBA LİDERİ FİDEL CASTRO
Küba’yı 1959’dan 2006’ya kadar 49 yıl boyunca yöneten Fidel Castro, BM Genel Kurulu’nda 1960’da yaptığı bu ilk konuşmasında ABD emperyalizmini, o dönem ABD Başkan adayı olan John F. Kennedy ve Richard Nixon’ı eleştirmişti:
“Eğer Kennedy bir milyoner, okuma yazma bilmeyen ve cahil bir insan olmasaydı, köylülere karşı devrim yapılmayacağını kesinlikle bilirdi.”
Fidel Castro, 4.5 saatlik konuşmasını henüz bir senesini doldurmamış 1959 Küba Devrimi’ni eşitlik ve haklar temelinde tanımlayarak bitirdi:
“Devrim, topraksız köylülerin toprak hakkı, işçilerin sömürülmeme, emeklerinin karşılığını alabilme hakkı, siyah ve yerlilerin ayrımcılığa uğramadan saygı görme hakkı, hastaların tedavi görme, hastane ve doktora ulaşabilme hakkı, öğrencilerin ücretsiz ve bilimsel eğitim alma hakkı, kadınların sosyal, medeni ve politik eşitlik hakkı, yaşlıların güvenli bir şekilde emekliliğe ulaşma hakkı, sanatçı ve bilim adamlarının özgür üretim hakkı, devletlerin kamulaştırma hakkı, ulusların egemenlik hakkı ve halkların büyük askeri alanları eğitim yuvalarına dönüştürme iradesidir.”
4- YIL 2014, TÜRKİYE CUMHURİYETİ CUMHURBAŞKANI RECEP TAYYİP ERDOĞAN
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, BM Genel Kurulu 69. Dönem Genel Görüşmelerine katılarak Kurul’a hitaben bir konuşma yaptı.
BM Genel Kurulu’nun Birinci Dünya Savaşı’nın 100. yıl dönümünde gerçekleştirildiğini hatırlatarak, “Birinci Dünya Savaşı’na sahne olan coğrafyanın, aradan geçen bir asırlık süreye rağmen istikrar, huzur, barış ve refahtan halen yoksun olduğunu üzülerek müşahede ediyoruz. Irak’tan Suriye’ye, Filistin’den Yemen’e, Mısır’dan Libya’ya, Afganistan’dan Ukrayna’ya kadar geniş bir coğrafya, derin krizler içinde insanlığın vicdanını yaralayan görüntülere sahne oluyor” dedi.
İnsanların 21. yüzyılda hala açlıktan, salgın hastalıklardan öldüğünü, çocuk ve kadınların savaşlarda hunharca katledildiğini, dünyanın zengin ülkeleri refah içinde yaşarken fakir ülkelerinin açlık, kötü beslenme, salgın hastalıklar, eğitimsizlik sorunlarıyla boğuştuğunu ifade eden Cumhurbaşkanı Erdoğan şöyle konuştu: “İklim değişikliği dünyamızın ve çocuklarımızın geleceğini tehdit eden bir unsur olarak insanlığın karşısında önemli bir sınav olarak duruyor. Bu manzara, insan onuruna yaraşır bir manzara değildir; ortada bütün insanlığı ve elbette Birleşmiş Milletler’i doğrudan ilgilendiren bir sorun var demektir.
Cumhurbaşkanı Erdoğan Filistin sorununa ilişkin olarak da, “Filistin’de yarım asırdır devam eden sorun, zaten bölgedeki birçok meselenin temel kaynağıdır. Filistin’de iki-devletli çözümün derhal hayata geçirilmesi, Gazze üzerindeki ablukanın kaldırılması ve İsrail’in yanında bağımsız ve sürdürülebilir bir Filistin devletinin kurulması, siyasi, insani ve ahlaki bir zorunluluktur” dedi. BM kürsüsünde iki devletli çözüm konusunun konuşulduğunu ancak adım atılmadığına işaret eden Cumhurbaşkanı Erdoğan şunları söyledi: “Konuşmak yetmez. Artık icraata ihtiyacımız var. Artık icra zamanıdır. Bir günde yüzlerce, binlerce insanın öldürüldüğü bir ortamda hala biz bunu konuşuyor olmakla gerçekten BM’deki sorumluluk duygumuzun nerelere vardığını göstermesi bakımından da soru işaretleri arka arkaya gelmektedir.”
KAYNAK: gazeteduvar.com.tr, İletişim Başkanlığı, Wikipedia,
